Ik heb zojuist het proteslied gehoord n.a.v. de schorsing van Arie Boomsma en dat Arie daarvoor dankbaar is. Het gedrag van Arie vind ik ronduit stuitend. Maar wat mij bijzonder heeft geraakt is dat Arie blijkbaar geen berouw heeft van zijn gedrag, hooguit en beetje begrijpt dat zijn gedrag de EO in diskrediet heeft gebracht. Dat hij vervolgens de beschuldigende vinger richt op het orthodoxe deel van de EO is bijzonder triest. Dat maakt het voor mij volstrekt onbegrijpelijk dat de EO hem weer in genade aanneemt. Zijn reactie op zijn heroptreden is ronduit stuitend. De EO is altijd de omroep geweest voor een brede christelijke doelgroep, maar naar mijn stellige overtuiging worden hier zondermeer grenzen overschreden.
Er is enorm veel ophef ontstaan over Andries Knevel, en hoewel ik best mijn vrgaen heb over de mening van Andries in dezen, heb ik bijzonder veel waardering voor zijn optreden daarna. Dat is ootmoed, zoals het behoord te zijn. Dan hoef je je mening njiet per definitie te herzien, maar ga je wel uiterst correct om met de gevoelens van anderen.
Ik zie de reactie van veel jongeren op het optreden van Arie en dan ben ik ervan overtuigd dat dit niet meer in de lijn is van Schrift en Belijdenis. Op deze manier stimuleren we jongeren om een vrij leven te leiden, waarin Jezus een wonderdoener is, die maar moet begrijpen hoe wij in het leven willen staan.
Op deze manier gaat de EO de weg die de NCRV jaren geleden is gegaan en die eindigt met een slap aftreksel van bijbelse waarden en normen.